Thursday, November 24, 2011

Many Ramayanas: A Protest Letter by Paula Richman

Mr. Nigel Portwood
Chief Executive
Oxford University Press
Oxford, UK

Dear Mr. Portwood,

We have learned with shock and dismay that Oxford University Press
India has formally apologized to the individual who brought suit
against OUP for publishing A. K. Ramanujan's "Many Ramayanas." OUP
India's lawyers have stated in court, "We are instructed to intimate
to our client through you and state that our client have long
earlier stopped selling the book, "Many Ramayanas: The Diversity of
A Narrative Tradition in South Asia", nor have they any plans to
reissue/re-publish the book." And further: "Our client further wish
to assure your client that as publishers of long standing and
repute, it has been their conscious endeavour to respect the
plurality of Indian culture in all publishing activities which they
undertake and very much regret that the essay in question has
inadvertently caused your client distress and concern." In addition,
OUP India has, it appears, subsequently withdrawn from the market
Ramanujan's Collected Essays, in which "Many Ramayanas" also
appears, and has assured Delhi University that it will not keep the
book in print, a pledge that enabled the university's vice-
chancellor to overrule his own committee who had argued for
retaining Ramanujan's essay on the syllabus of the History department.

The scholars who have signed this letter to you, many of us former
colleagues or students of Ramanujan, but also authors who have
published with OUP Oxford, New York, or Delhi, want to express our
deep consternation at OUP India's self-abasement in court. We are
also fully aware that the Ramanujan case is only the most recent in
a series of shocking acts on the part of OUP India--including the
suppressing or pre-censoring of scholarly books--that are inimical
to the open exchange of ideas, the lifeblood of scholarship.

This situation cannot go unchallenged.

We ask that OUP withdraw its court apology, publicly state that it
is committed to the right of scholars to publish their work without
fear of suppression or censorship, and demonstrate this commitment
by reprinting at once Ramanujan's Collected Essays.

If you unwilling to do these things, and thereby effectively attempt
to bury Ramanujan's book, we demand that you publicly relinquish all
rights to his work and return them to the original copyright
holders, so that this scholarship can be published by another press
that understands the importance of freedom of expression, to say
nothing of courage in the face of fanaticism.

Sincerely yours,

Paula Richman
William H. Danforth Professor of South Asian Religions
Department of Religion
Rice Hall
10 N. Professor St.
Oberlin College
Oberlin, OH 44074

fax: 440-775-6910

Thursday, November 17, 2011

பெண்கள் சூதாடியது குறித்து சங்க இலக்கியங்களில் பதிவு ஏதும் இருக்கிறதா?

ராமாயணம் பற்றிய ஏ.கே.ராமானுஜனின் கட்டுரை டெல்லிப் பல்கலைக்கழகத்தால் நீக்கப்பட்டது குறித்து ஏற்பட்டிருக்கும் சர்ச்சையைத் தொடர்ந்து கம்ப ராமாயணத்தை மீண்டும் படித்துக்கொண்டிருந்தேன். மிதிலைக் காட்சிப் படலத்தில் ராம லட்சுமணரும் முனிவரும் காண்கிற காட்சிகளைச் சொல்லும் கம்பன் பலவிதமான பெண்களை அவர்கள் பார்த்தவாறு செல்வதாகச் சொல்கிறான். நாடக அரங்கில் ஆடும் நுண்ணிடை மகளிர்; ஊசல் ஆடும் மகளிர்; தீந்தேன் என இசை பாடும் மகளிர்; சந்திர உதயம் போல சாளரம்தோறும் தோன்றும் மகளிர்;  'பை அரவு அல்குலார் தம் உள்ளமும், பளிங்கும்போல' பந்து ஆடும் மகளிர்; பங்கயம், குவளை, ஆம்பல் முதலான மலர்கள்; கெண்டை, வரால் உள்ளிட்ட மீன்கள் நிறைந்த வாவிகளில் நீராடும் மகளிர் ஆகியோரைக் காட்டும் கம்பன் அந்தக் காட்சிகளோடு மேலும் இரண்டு காட்சிகளைக் காட்டுகிறான். 

 ' பளிக்கு வள்ளத்தில் வார்த்த பசு நறுந்தேறலை' அருந்திவிட்டு அந்தப் போதையில் ஒளிக்க முடியாமல் ஊடலை வெளிப்படுத்தும் பெண்களை ஒரு பாடலில் சித்திரிக்கிறான். பெண்கள் மது அருந்துவது வியக்கத்தக்க செய்தியல்ல. ஆனால் அவன் விவரித்திருக்கும் இன்னொரு காட்சிதான் எனக்கு வியப்பைத் தந்தது.  கைவளைகள், காதணிகள்,மாலைகள் உள்ளிட்ட ஆபரணங்கள், மேலாடைகள், மகர யாழ்கள் என எல்லாவற்றையும் பந்தயப் பொருட்களாக வைத்துச் சூதாடும் பெண்களை அந்தப் பாடலில் கம்பன் வர்ணிக்கிறான். 

அந்தப் பாடலை இங்கே தருகிறேன்:

''கடகமும் குழையும் பூணும்
      ஆரமும் கலிங்க நுண் நூல்
வடகமும் மகர யாழும்
     வட்டினி கொடுத்து , வாசத்
தொடையல் அம் கோதை சோர
    பளிங்கு நாய் சிவப்பத் தொட்டுப்
படை நெடுங் கண்ணார் வட்டாட்டு
    ஆடு இடம் பலவும் கண்டார்"

பெண்கள் சூதாடுவதற்கென்று தனியே வட்டாடும் இடங்கள் பல இருந்ததாகவும் கம்பனது கூற்றிலிருந்து தெரியவருகிறது. கம்பன் சொல்லியிருப்பதுபோன்ற  பெண்கள் வட்டாடும் இடங்கள் பற்றி வால்மீகி ராமாயணத்தில் ஏதும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறதா? பெண்கள் சூதாடியது குறித்து சங்க இலக்கியங்களிலோ அல்லது கம்ப ராமாயணத்துக்கு முந்தைய  தமிழ் இலக்கியங்களிலோ  பதிவு ஏதும் இருக்கிறதா?