Wednesday, July 4, 2012

பி பி சி தமிழோசைக்கு வழங்கிய செவ்வி





சர்ச்சைக்குரிய கார்ட்டூன்
கார்ட்டூன் சர்ச்சைக்குப் பின் மற்றுமொரு சர்ச்சை
இந்தியாவின் கல்வி ஆய்வு மற்றும் பயிற்சிக்கான தேசிய கவுன்சிலால் வெளியிடப்பட்டிருக்கும் பள்ளிப்பாடப் புத்தகங் களில் கேலிச்சித்திர சர்ச்சை பற்றி ஆராய நியமிக்கப்பட்ட வல்லுநர் குழு,பாடப்புத்தகங்களில் தலித் என்ற சொல்லுக்கு பதிலாக, “அட்டவணை இனத்தவர்” என்ற சொல்லை பயன்படுத்தலாம் என்று பரிந்துரை செய்திருப்பதாக வரும் செய்திகள் சர்ச்சையை எழுப்பியிருக்கின்றன.
இந்த பரிந்துரையை அரசு அமல்படுத்தினால், அதற்கு எதிராக தலித் அமைப்புகள் போராட்டம் நடத்தும் என்று விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியைச் சேர்ந்த முன்னாள் சட்ட மன்ற உறுப்பினர் ரவிக்குமார் கூறினார்.
தோரட் தலைமையிலான வல்லுநர் குழு, தங்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட விசாரணை வரம்புகளுக்கு அப்பால் சென்று, புத்தகத்தில் ஓரிட்த்தில் தலித் என்ற வார்த்தையை நீக்கி “ அட்டவணை இனத்தவர்” என்ற பதத்தைப் பயன்படுத்துமாறு கூறியிருப்பது ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியதல்ல என்றார் ரவிக்குமார்.
அட்டவணை இனத்தவர் என்ற வார்த்தைப்பிரயோகம், சமீபத்தில் வந்த ஒன்று. இந்தியா குடியரசான பின்னர், தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு இட ஒதுக்கீடு வழங்குவதற்காக அட்டவணை இனத்தவர் என்ற பட்டியல் உருவாக்கப்பட்ட்தன் விளைவு அது என்றார் ரவிக்குமார். ஆனால், அதுவே ஒரு ஒட்டுமொத்த சமூகத்தினரையும் குறிக்கும் ஒரு சொல்லாக இருக்க முடியாது என்றார் அவர். ஆனால் தலித் என்ற சொல் சாதியை மறுக்கிற ஒரு கருத்தின் அடையாளம் என்றார்.
ஏற்கனவே,இந்தப் புத்தகத்தில் இருந்த சில கேலிச்சித்திரங்களுக்கு எதிராக தலித் அமைப்புக்களும் திமுக உள்ளிட்ட கட்சிகளும் கண்டனங்களை தெரிவித்திருந்தன.
இது குறித்து ஆராய்வதற்காக நியமிக்கப் பட்ட குழுவினர் தங்களின் பரிந்துரைகளை நடுவணரசுக்கு அளித்திருக்கிறார்கள். இந்தக் குழுவின் பரிந்துரைகள் குறித்து என்.சி.ஈ.ஆர்.டி நிறுவனமோ அல்லது அரசோ தங்களது முடிவை இதுவரை தெரிவிக்கவில்லை.

கபில் சிபலின் 'கல்விப் புரட்சி '



மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஜூனியர் விகடனில் நான் எழுதிய கட்டுரை இது. தோரட்  கமிட்டி அறிக்கை குறித்த விவாதங்கள் நடக்கும் இவ்வேளையில் ஒரு நினைவு படுத்தலுக்காக இதை இங்கே தருகிறேன்..உயர் கல்வி குறித்த யஷ்பால் கமிட்டி அறிக்கையை நடைமுறைப்படுத்தச் சொல்லி நமது கல்வியாளர்கள் குரல் எழுப்பக் கூடாதா ?



ரவிக்குமார்

பாராளுமன்றத் தேர்தலில் தாங்கள் பெற்ற வெற்றிக்கு ‘நூறு நாள் வேலைத் திட்டம்’ ஒரு முக்கிய காரணம் என்பதைத் தெரிந்து கொண்டதாலோ என்னவோ இப்போது தனது அமைச்சரவையில் இருக்கும் காபினட் அமைச்சர்கள் அனைவருக்கும் நூறு நாள் வேலைத் திட்டத்தை கொடுத்திருக்கிறார் மன்மோகன் சிங். ஒவ்வொரு துறையிலும் அடுத்த நூறு நாட்களில் செய்யப்போவது என்ன என்பதை அமைச்சர்கள் ஒவ்வொருவராக இப்போது அறிவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பல்வேறு துறைகளிலும் இப்படி திட்டங்கள் அறிவிக்கப்பட்டபோதிலும் மனிதவள மேம்பாட்டு அமைச்சகத்தின் சார்பில் செய்யப்பட்டுள்ள அறிவிப்புதான் இப்போது அதிகம் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. கடந்த வாரத்தில் அமைச்சர் கபில்சிபல் கல்வித்துறையில் செய்யவிருக்கும் தலைகீழ் மாற்றங்களைப்பற்றிய திட்டத்தை வெளியிட்டார். சட்டரீதியான மாற்றங்கள், கொள்கைரீதியான மாற்றங்கள், நிர்வாக ரீதியான மாற்றங்கள் என மூன்றாகப் பிரிக்கப்பட்டு இருபத்துநான்கு அம்சங்கள் கொண்ட புதிய திட்டத்தை அமைச்சர் அறிவித்திருந்தார். அதைக் கேள்விப்பட்டதும் நாடெங்குமிருந்து அதற்கு ஆதரவு, எதிர்ப்பு என பல்வேறுவிதமான குரல்கள் எழும்பத் தொடங்கிவிட்டன.
கபில்சிபல் செய்திருந்த அறிவிப்புகளிலேயே அதிகம் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியிருப்பது பத்தாம் வகுப்பு பொதுத்தேர்வை ரத்து செய்துவிடலாம் என்ற அறிவிப்புதான். பத்தாம் வகுப்பு பொதுத்தேர்வை கட்டாயமாக வைத்திருப்பதற்குப் பதிலாக தேவைப்பட்டவர்கள் மட்டும் எழுதலாம் என்ற அடிப்படையில் மாற்றலாம் என கபில்சிபல் கூறியிருந்தார். இது அவர் வெளியிட்டிருந்த நூறு நாள் வேலைத் திட்டத்தில் இல்லை என்றபோதிலும் இதுதான் மிகவும் அதிகமாக விவாதிக்கப்பட்ட விஷயமாக இருந்தது.
கபில்சிபல் கூறியிருக்கும் கருத்துகளை விமர்சிப்பதற்கு முன்பு அவர் என்ன சொல்லியிருக்கிறார் என்பதைத் தெரிந்து கொள்வது அவசியம். சட்டரீதியாக செய்யப்படவிருக்கும் மாற்றங்கள் என்ற தலைப்பில் உயர்நிலைக் கல்விக்காக ஒரு உயர் அதிகார அமைப்பு நிறுவப்படும் என்றும்; கல்வியில் நடக்கும் முறைகேடுகளைத் தடுக்கவும், தண்டிக்கவும் சட்டம் ஒன்று இயற்றப்படும் என்றும்; வெளிநாட்டுப் பல்கலைக்கழகங்களை இங்கே அனுமதிப்பது குறித்து சட்டம் உருவாக்கப்படும் என்றும் அவர் கூறியிருக்கிறார்.
கொள்கை ரீதியான மாற்றங்கள் என்ற தலைப்பில், பொருளாதார ரீதியில் பலவீனமான குடும்பங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் தொழிற்கல்வி பயில்வதற்காக வாங்குகிற கல்விக்கடன்களுக்கு வட்டியைத் தள்ளுபடி செய்வது பற்றியும்; ஒவ்வொரு பல்கலைக்கழகத்திலும் ‘சமவாய்ப்பு அலுவலகங்கள்’ உருவாக்குவது பற்றியும்; தொலை தூரக்கல்வி குறித்து புதிய கொள்கையொன்றை உருவாக்குவது பற்றியும்; எஸ்.சி., எஸ்.டி மற்றும் சிறுபான்மை சமூகங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் உயர்கல்வி பெறுவதற்கு ஊக்கம் தரும் விதத்தில் அவர்களுக்கு சிறப்புப் பயிற்சி அளிப்பது பற்றியும் அவர் பேசியிருந்தார். பின்தங்கிய நூறு மாவட்டங்களில் புதிதாக மாதிரி கல்லூரிகள் உருவாக்குவது பற்றியும் அவரது திட்டத்தில் கூறப்பட்டிருந்தது.
நிர்வாக ரீதியில் செய்யவேண்டிய மாற்றங்களைப் பற்றி குறிப்பிட்டிருந்த அமைச்சர் கபில்சிபல் தற்போதுள்ள நிகர்நிலைப் பல்கலைக்கழகங்களின் செயல்பாடுகளை ஆய்வு செய்வது குறித்தும்; பல்வேறு மாநிலங்களில் புதிதாக நூறு பாலிடெக்னிக்குகள், நூறு பெண்கள் விடுதிகள் ஆகியவற்றை அமைப்பது குறித்தும்; புதிதாக பத்து என்.ஐ.டி.களை உருவாக்குவது பற்றியும் பேசியிருந்தார். இந்தத் திட்டங்கள் எந்தவிதத்திலும் மக்களுக்கு எதிரானவையெனக் கூறமுடியாது. ஆனால், இந்தத் திட்டங்களை வெளியிட்டபோது அமைச்சர் தெரிவித்த மற்ற கருத்துகள்தான் இப்போது விவாதத்தை கிளப்பியுள்ளன. பள்ளிக் கல்வியில் தாம் செய்யவிருக்கும் மாற்றங்கள் குறித்து விவரித்தபோதுதான் பத்தாம் வகுப்புத் தேர்வை ரத்து செய்யப்போவது பற்றியும், இந்தியா முழுவதற்கும் ஒரே விதமான ‘போர்டை‘ ஏற்படுத்துவது பற்றியும் அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார். கடந்த பல ஆண்டுகளாகப் பேசப்பட்டு வரும் கட்டாயக் கல்விக்கான சட்டத்தை கொண்டு வருவது பற்றியும்கூட அமைச்சர் அப்போது தெரிவித்திருந்தார். பள்ளிக் கல்வியில் தனியாரின் பங்களிப்பு ஊக்குவிக்கப்படும் என்ற கருத்தும் அவரால் கூறப்பட்டிருந்தது.
கபில்சிபல் அவர்கள் வெளியிட்டுள்ள திட்டத்தைப் பார்க்கும்போது அது கல்வியில் மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தப்போகிற ஒரு திட்டம் போலத்தான் தெரிகிறது. இப்போது ஒரு மாணவனின் அறிவுத்திறனை சோதிப்பதற்கு தேர்வு என்ற  முறைதான் கையாளப்படுகிறது. இது மிகவும் மோசமான ஒரு முறை என்று கல்வியாளர்கள் எவ்வளவோ எடுத்து கூறியிருந்த போதிலும் இதற்கு மாற்று வழிமுறை எதுவும் இதுவரை உருவாக்கப்படாமலேயே இருந்துவந்தது. தற்பொழுது அதில் ஒரு மாற்றத்தை கொண்டுவர கபில்சிபல் எடுத்திருக்கும் முயற்சி வரவேற்கப்பட வேண்டிய ஒன்றுதான். தேர்வுக்குப் பதிலாக ‘கிரேடிங்‘ முறையை அறிமுகப்படுத்தலாம் என அவர் கூறியிருப்பது மாணவர்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், பெற்றோர்களுக்கும்கூட மிகப்பெரும் ஆறுதலை கொடுத்திருக்கிறது. ஆனால் பத்தாம் வகுப்புத் தேர்வை எடுத்து விடலாம் என்று சொல்வதுதான் அவர்களுக்குக் கொஞ்சம் தயக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. தமிழ்நாட்டில்கூட அவ்வளவாகப் பிரச்சனை வராது. ஏனென்றால் இங்கே ப்ளஸ்டூ என்பது பள்ளிக்கல்வியோடு சேர்த்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. நமது அண்டை மாநிலங்கள் பலவற்றிலும் அது தனியே ஜூனியர் காலேஜ் என்று பிரித்தே வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அங்கெல்லாம் இந்த அறிவிப்பால் குழப்பம் ஏற்படும். எனவே பத்தாம் வகுப்புத் தேர்வை ரத்து செய்வதற்கு முன்பு இப்போதுள்ள அந்த 10+2+3 என்ற கல்வி முறையிலும் மாற்றம் கொண்டுவரவேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது.
கபில்சிபல் கூறியிருப்பதில் எதிர்ப்பைக் கிளப்பியிருக்கிற இன்னொரு விஷயம் இந்தியா முழுமைக்கும் பள்ளிக்கல்விக்காக ஒரே ‘போர்டு‘ அமைக்கப்படும் என்பதாகும். இந்த அறிவிப்பை செய்வதற்கு முன் மாநிலங்களின் கருத்தை முழுமையாகக் கேட்க வேண்டும் என்று பல்வேறு மாநிலங்களைச் சேர்ந்த கல்வி அமைச்சர்களும் அதிருப்தியை வெளியிட்டிருக்கிறார்கள். கல்வி என்பது இப்போது பொதுப்பட்டியலில் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏற்கனவே அது மாநிலங்களின் பட்டியலில் இருந்தது. அவசர நிலைக்காலத்தின்போதுதான் அது பொதுப்பட்டியலுக்கு மாற்றப்பட்டது. மாநிலக் கட்சிகள் எல்லாம் இணைந்து மத்தியில் கூட்டணி ஆட்சியை நடத்திக்கொண்டிருக்கிற இந்த நேரத்தில் மாநிலங்களின் அதிகாரத்தை முழுமையாக பறிப்பதுபோல் தன்னிச்சையாக இப்படி ஒரு திட்டத்தைத் தயாரிப்பது சரிதானா? என்ற கேள்வி நியாயமானதுதான். கபில்சிபல் மட்டுமின்றி தற்போதைய காங்கிரஸ் தலைமையிலான அரசின் அணுகுமுறையில் வெளிப்படும் இரண்டு அம்சங்களை நாம் இங்கே நினைவுகூர வேண்டியது அவசியம். ஒன்று அதிகாரத்தை மையப்படுத்துதல். மற்றொன்று எல்லாவற்றையும் வணிகமயமாக்குதல். இந்த இரண்டு கொள்கைகளும் எப்போதுமே காங்கிரஸின் அணுகுமுறையில் அடிநாதமாக இருந்து வந்துள்ளன. தற்போது பாராளுமன்றத் தேர்தலில் இருநூறு இடங்களுக்கு மேல் வெற்றி பெற்றுவிட்ட தெம்பில் இருக்கும் காங்கிரஸ் ‘பழைய குருடி கதவைத் திறடி’ என்ற கதையாக மீண்டும் தன்னுடைய பழைய அணுகுமுறையையே பின்பற்றத் தொடங்கிவிட்டதைப்போல் தெரிகிறது. மாநில அரசுகளிடம் எஞ்சியிருக்கிற கொஞ்ச நஞ்ச அதிகாரங்களையும் பறிக்க வேண்டுமென்பதாகவே இந்த முயற்சி புரிந்து கொள்ளப்படும். இது ஒரு ஆரோக்கியமான அணுகுமுறை அல்ல.
வெளிநாட்டுப் பல்கலைக்கழகங்களை இங்கே அனுமதிக்கலாம் என்பது ஒருவிதத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடியதுதான். இங்கிருக்கும் பல்கலைக்கழகங்களுக்கு ஆரோக்கியமான ஒரு போட்டியை அவை ஏற்படுத்தக்கூடும். அதுமட்டுமல்லாமல் தற்போது ஆஸ்திரேலியா போன்ற வெளிநாடுகளில் போய் படிக்கும் நமது மாணவர்கள் படுகின்ற அவஸ்தைகளைப் பார்க்கும்போது அந்த பல்கலைக்கழகங்கள் இங்கே வந்தால் நம்முடைய மாணவர்கள் அடி உதை படாமலாவது படிக்க முடியுமே!
பள்ளிக் கல்வியில் தனியாரின் பங்களிப்பை அதிகரிக்கப் போவதாக அமைச்சர் கூறியிருப்பது கொஞம் சந்தேகத்தை எழுப்புகிறது. ஏற்கனவே இதில் தனியாரின் கொடிதான் உயரப் பறக்கிறது. இந்த ஆண்டு இந்திய பள்ளிக்கல்வியைப்பற்றி ஆராய்ந்து அறிக்கை வெளியிட்டுள்ள ‘ப்ராதம்‘ என்ற அமைப்பும்கூட ‘ஏஸர்‘ என சுருக்கமாக அழைக்கப்படும் தனது அறிக்கையில் இங்கே தனியார் பள்ளிகள் பெருகிவருவதைக் கவலையோடு சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறது. அமைச்சர் சொல்லியிருப்பதைப் பார்த்தால் அது இன்னும் பலமடங்கு அதிகரிக்கும்போல் தெரிகிறது. தொடக்கக் கல்வி அளிக்கும் கடமையிலிருந்து அரசு முழுவதுமாகப் பின்வாங்குகிறதோ என்ற ஐயத்தைத்தான் இது எழுப்புகிறது. இந்தப் போக்கு கல்வியை இன்னும் அதிகமாக வணிக மயமாக்கிவிடும் என்று மக்கள் அஞ்சுகிறார்கள்.
ஏழை மாணவர்கள் பெறும் கல்விக் கடனுக்கு வட்டியைத் தள்ளுபடி செய்வது, ஒடுக்கப்பட்ட பிரிவைச் சேர்ந்த மாணவர்களுக்கு சிறப்புப் பயிற்சி அளிப்பது போன்ற திட்டங்கள் எல்லாம் வரவேற்கப்படக்கூடியவைதான். ஆனால் கல்விக் கொள்ளையை மட்டுப்படுத்தாமல் வட்டித் தள்ளுபடி மட்டும் செய்தால் அது தனியார் கல்லூரிகளுக்கே சாதகமாக அமையும். எஸ்.சி;எஸ்.டி மாணவர்களுக்கு சிறப்புப் பயிற்சி என்பது தற்போது ஐ.ஐ.டி களில் நடைமுறையில் உள்ள திட்டத்தைப்போல அவர்களை வடிகட்டுகிற ஒரு சதித் திட்டமாக இருந்துவிடக்கூடாது என்பதும் முக்கியம்.
       ஆறு வயதிலிருந்து பதினான்கு வயது வரையிலான பிள்ளைகளுக்குக் கட்டாய இலவசக் கல்வியை வழங்குகிற சட்டத்துக்கான மசோதா கடந்த ஆட்சியின்போதே கொண்டுவரப்பட்டு இவ்வளவுகாலமாகக் கிடப்பில் போடப்பட்டிருக்கிறது. அதற்கு செலவாகும் நிதியை மத்திய அரசு கொடுப்பதா அல்லது மாநில அரசு கொடுப்பதா என்ற தகராறே அது தாமதமாகக் காரணம். இப்போது அந்த சட்டத்தை நிறைவேற்றப்போவதாகக் கூறியிருக்கிறார்கள். தாமதமாகச் செய்தாலும்கூட இது வரவேற்கப்படவேண்டிய ஒரு சட்டம்தான்.
உயர் கல்வியைப் பொறுத்தவரை யஷ்பால் கமிட்டி பரிந்துரைகளை ஏற்றுக்கொள்ளப்போவதாக அமைச்சர் கூறியிருக்கின்றார். அந்தக் கமிட்டியின் பரிந்துரைகள் கடந்த வாரம்தான் அரசிடம் சமர்பிக்கப்பட்டன. நிகர்நிலைப் பல்கலைக்கழகங்களை முறைப்படுத்துவது குறித்து அந்தக் கமிட்டி கூறியிருக்கின்ற கருத்துகள் மிகவும் முக்கியமானவை. இனிமேல் நிகர்நிலைப் பல்கலைக்கழகங்களுக்கு அனுமதி வழங்கக்கூடாது என்று கூறியுள்ள அந்தக்கமிட்டி தற்போது இருக்கும் நிகர்நிலைப் பல்கலைக்கழகங்களை பல்கலைக்கழகங்களாக மாற்றிவிட வேண்டும் என்றும் பரிந்துரைத்துள்ளது. உயர் கல்வியை சீரமைக்க சுயேச்சையான அதிகாரம் கொண்ட உயர் அதிகார அமைப்பு ஒன்றை ஏற்படுத்த வேண்டும். அதற்குள்ள அதிகாரம் தேர்தல் கமிஷன் அதிகாரத்தைப் போன்றதாக இருக்க வேண்டும் என்றும் யஷ்பால் கமிட்டி கூறியுள்ளது. அதுமட்டுமின்றி தற்போது மாநில அரசுகளால் நடத்தப்படும் பல்கலைக்கழக மாணவர்களுக்கு மத்திய பல்கலைக்கழகங்களில் பயிலும் மாணவர்களுக்கு வழங்கப்படுவது போன்ற வசதிகளை ஏற்படுத்தித்தர மத்திய அரசு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டுமென்றும் யஷ்பால் கமிட்டி கூறியிருக்கிறது. அதுவும் நல்லதொரு ஆலோசனைதான். இந்த ஆலோசனைகளையெல்லாம் ஏற்று நடைமுறைப்படுத்தினால் நிச்சயம் நம்முடைய கல்வித்தரம் பலமடங்கு உயரவே செய்யும். எனவே கபில்சிபல் அவர்கள் கூறியுள்ள நூறு நாள் திட்டத்தை நன்றாக ஆராய்ந்து ஏற்கத்தக்க அம்சங்களை ஏற்பதும், மாற்றம் செய்ய வேண்டிய அம்சங்களில் மாற்றங்களைப் பரிந்துரைப்பதும்தான் மாநில அரசுகள் செய்ய வேண்டிய உடனடி காரியமாகும்.அதைவிட்டுவிட்டு இதில் அரசியல் பன்ண முயற்சித்தால் அதனால் நட்டமடையப் போகிறவர்கள் மக்கள்தான்.
      யஷ்பால் கமிட்டி அறிக்கை குறித்து தமிழகத்தில் உள்ள கல்வியாளர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள் என்று கேட்டு அந்தக் கருத்துகளைத் தொகுத்து தனது விமர்சனத்தோடு மத்திய மனிதவள மேம்பாட்டு அமைச்சருக்கு நமது உயர்கல்வித் துறை அனுப்பி வைக்கவேண்டும்.கல்வியில் மிகப்பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்த மத்திய அரசு முனைந்துள்ள இவ்வேளையில் மீண்டும் கல்வியை மாநிலப் பட்டியலுக்குக் கொண்டுவருவதற்கு நாம் அழுத்தம் தரவேண்டும். மாநில உரிமைகளைக் காப்பதில் எப்போதும் முன்னணியில் நிற்கும் முதல்வர் கலைஞர் இப்போதும் அந்த வரலாற்றுப் பாத்திரத்தை வகிக்க முன்வரவேண்டும் என்பதே நம் எதிர்பார்ப்பு.

நன்றி : ஜூனியர் விகடன் 28.06.2009 

Tuesday, July 3, 2012

Nathaniel Roberts on the word 'Dalit"

Another major problem: SC≠Dalit. (SC is not a synonym for Dalit.)

The SC category is a government creation that works to strengthen the Hindu nation by refusing recognition to Christian and Muslim Dalits. To convert to either of these religions is therefore to lose SC status for reservations purposes, and protection (however minimal such protections are in reality) under the Atrocities Act. This amounts to an official governmental sanction against conversion to the faiths that Hindutva ideology constructs as "foreign."
"SC Christian" is literally a contradiction in terms; "Dalit Christian" is not. The language politics Thorat has insisted upon would make Orwell blush---it deprives us of the linguistic resources even to talk about Dalit Christians, Dalit Muslims.

It also makes it impossible to talk about the history of discrimination against Dalits since the times of Manu. 
Because "SC" is specifically a modern governmental category, it cannot be used to refer to Dalits who lived prior to the drawing up of the Schedule. There have been Dalits (even if they did not call themselves that) for most of Indian history, but not SCs. So insisting on the word SC basically implies a fundamental break with the past that is false.

"Dalit" is an analytical term that can be applied to premodern India. The same is true of "untouchable," another term that can legitimately be applied to other historical periods, even though its dates only to the early 20th century.  Whether we like the word "untouchable" or not is a separate matter. My point is that the argument against "SC" is not that it is offensive, but that it is wholly inaccurate.

Monday, July 2, 2012

S.K.Thorat Committee says ‘NO’ to the word Dalit in the NCERT text books.





The report of the S.K.Thorat committee appointed to review NCERT text books has recommended not using the word Dalit in the text books. When it gives its general recommendations it has mentioned that “The word Dalit should not be used.  In that place SC should be used or it should be verified whether the replacement is legally fine” (APPENDIX 1 Class IX      Democratic Politics) . I do not see any valid reason in this recommendation.
I am giving below an exchange occurred between me and Mr K.Narayanan, the former Readers’ Editor of The Hindu Newspaper, in 2008.








1.

06.09.2008

Dear Mr. Ravikumar,

I would like to have your comments on this.

Thank you.

K. Narayanan
The Readers' Editor,
The Hindu,
Kasturi Buildings,
859 -- 860 Anna Salai,
Chennai 600 002
India

Ph: +91-44-28418297 (11 a.m. to 5 p.m., Monday to Friday)
Fax: +91-44-28552963

-----Forwarded by Readers Editor/CHEN-THED/ksl on 06/09/2008 03:59PM -----

From: "hemant kumar" <hemantkumar_mallb@rediffmail.com>
Date: 05/13/2008 12:04PM
Subject: FOR KIND ATTENTION OF HON'BLE READERS EDITOR PLEASE


  
RESPECTED R/EDITOR SIR, 
                      WITH DUE RESPECT AND REGARD, IT IS HUMBLY BROUGHT TO YOUR KIND NOTICE THAT MANY A TIMES YOUR ESTEEMED NEWSPAPER CARRIES NEWS REPORTS ABOUT DALIT ATROCITIES AND OTHER INCIDENTS REGARDING  THEM. ALTHOUGH IT WAS INSTRUCTED BY THE NATIONAL COMMISSION  OF SCHEDULED CASTED WAY BACK IN JANUARY 2008 THAT THE WORD "DALIT" SHOULD NOT BE USED AS IT IS NEITHER CONSTITUTIONAL NOR IT FINDS MENTION IN ANY STATUTE.  AFTER THIS DIRECTIVE, VARIOUS STATE GOVERNMENTS INCLUDING HARYANA AS WELL AS UT ADMN INSTRUCTED AGAINST USE OF THE WORK DALIT IN OFFICIAL DOCUMENTS/COMMUNICATIONS ETC.  
                    THE QUESTION I WANT TO ASK IS WHETHER THE PRESS SHOULD CONTINUE USING THE WORK "DALIT".  I THINK THE PRESS COUNCIL SHOULD HAVE A THOROUGH DEBATE OVER THIS.  I WOULD LIKE TO HEAR YOUR REPUTED PAPER'S VIEW ON THE SUBJECT. 

                      WITH REGARDS, 



HEMANT KUMAR 
ADVOCATE 
# 414  SECTOR 7 
URBAN ESTATE 
AMBALA CITY 
HARYANA 
CELL 09416193454 

===================

2.

16.06.2008


Dear Shri Narayanan

Sorry for the inordinate delay.Please see below my response
Ravikumar




'Dalit' and SC commission 

-Ravikumar*

           It is true that the National SC/ST commission has suggested that the word  Dalit not be used in official communication and a few state governments have acted on this. The commission's view is that the term is 'unconstitutional'. What we must realize is that the Constitution is not a lexicon. It cannot delimit social and cultural usage. In the US, the term negro was used for a long time to refer to blacks. Today, African American is used by every one. In India, the bureaucracy and administration have to keep pace with the times. The use of the official term Scheduled Castes does not in any way clash with the social/ academic/ literary/ media use of the term Dalit. The two are independent. Some observations in this context.

1.    Statutes are enacted to maintain law and order not to interfere in the affairs of language. So looking at the statutes to decide the fate of a word is incorrect.
2.    The SC/ST commission's directive is only meant for 'the official documents' not for the media or literature or rest of society.
3.    Dalit leaders have used many words to call themselves. Pandit  Iyothee Thass(1845-1914) a leader of Tamil dalits had used "casteless Dravidians" and "Original Buddhists". He criticized the usage of the word 'Depressed Class' in his writings.
4.    Ambedkar used several words -- Depressed Class, Untouchables and Minorities, and also on a few occasions the term 'Dalit'.
5.    A well known scholar of the Dalit movement and literature Eleanor Zelliot has stated in her introduction to Vasant Moon's autobiography 'Growing up Untouchable in India': "The most recent nomenclature for ex-untouchables is 'dalit'; a term meaning downtrodden or broken down but used with pride as self-chosen name that reflects no idea of pollution and can include all who identify themselves as oppressed by the caste system.' Dalit' came into currency in the 1970s in movements that took names such as Dalit Panthers and Dalit literature and now is the preferred name for those (such as Vasant Moon) who want to free themselves from the concept of pollution and from the patronage of Gandhian ideology". So the etymological meaning of the word 'Dalit' is not important here as much as its functional meaning.
6.    It is a 'subjectivity' chosen by those who want to annihilate caste system; it is not an 'identity'. Choosing subjectivity is a conscious act. But the Hindu caste system wants to reduce the subjectivity into an identity by making the word as a mere replacement for Scheduled Caste or Untouchable.
7.    So we have to restrict the instruction of the SC commission to official documents of the central/state governments.
8.    We must oppose any attempt to ban the word 'Dalit'.
9.    At a time when the Australian prime minister apologized to the nation for the atrocities perpetrated on the aborigines, and at a time when in Canada the state has apologized for the oppressive policies Native Americans (First Nation people) were subjected to till as late as the 1970s, we in India seem to be involved to be quibbling over non-substantive issues.

         *Ravikumar is the author of ‘Venomous Touch- Notes on Caste,Culture and Politics ( Samya, 2009)I General Secretary of Viduthalai Ciruthaikal Katchi(VCK) and former MLA of  Tamilnadu .

Saturday, June 30, 2012

பிரான்மலை : காரைக்கால் அம்மையாரின் சிற்பம் ?




திருக்கொடுங்குன்றம் என ஞான சம்பந்தரால் பாடப்பெற்ற  பிரான்மலையில்  பாதாளம்  ஆகாயம் கைலாயம் என மூன்று அடுக்குகளில் அமைந்த மூன்று கோயில்கள் உள்ளன. ஆகாயம் என அழைக்கப்படும் நடுப் பகுதியில் உள்ள கோயிலில் சிறிய வெள்ளைப் பிள்ளையார் சிலை ஓன்று உள்ளது. அந்த சிலை இருக்கும் இடத்துக்கு எதிரில்  இருக்கும் மண்டபத் தூண் ஒன்றில் தடி ஊன்றிய நிலையில் இருக்கும் மூதாட்டியின் சிற்பம் ஓன்று செதுக்கப்பட்டுள்ளது.




அது காரைக்கால் அம்மையாரின் சிற்பம் எனக் கோயில் சிவாச்சாரியார் கூறினார். ஆனால் அந்த சிற்பத்தில் காரைக்கால் அம்மையாரின் கைகளில் காணப்படும் தாளங்களுக்கு மாறாகத் தடி இருப்பதால் சிவாச்சாரியாரின் கூற்றை ஒப்புக்கொள்ள முடியவில்லை. 
இந்த சிற்பம் குறித்து வேறு ஏதேனும் குறிப்பு உள்ளதா ? யாராவது இதுகுறித்து எழுதியிருக்கிறார்களா ? 

தோரட் குழுவின் அறிக்கை

என்.சி.இ.ஆர் .டி பாடப் புத்தகங்களில் இடம்பெற்றிருக்கும் பொருத்தமற்ற விஷயங்களை அடையாளம் காண்பதற்கென அமைக்கப்பட்ட எஸ்.கே. தோரட் குழு தனது அறிக்கையைத் தாக்கல் செய்துவிட்டதாக நேற்று செய்திகள் வந்தன. அக்குழுவில் இடம்பெற்றிருந்த திரு.எம்.எஸ்.எஸ்.பாண்டியன் அந்த அறிக்கைக்கு மாறாகத் தனது கருத்துகளை ஒரு அறிக்கையாக அளித்திருக்கிறார் என இன்று செய்திகள் வெளியாகி இருக்கின்றன. 
தோரட் குழுவின் அறிக்கை தொடர்பாக மத்திய அரசு என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்போகிறது என்பது இன்னும் தெளிவாகவில்லை. அதை அறிவிப்பதும், திரு. எஸ்.கே.தோரட் குழுவின் அறிக்கையையும் திரு. பாண்டியனின் அறிக்கையையும் பொதுமக்களின் பார்வைக்கு வெளியிடுவதும் மத்திய மனிதவள மேம்பாட்டு அமைச்சகத்தின் கடமை.  அம்பேத்கர் கார்ட்டூன் குறித்தும் , இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டம் பற்றிய கார்ட்டூன் குறித்தும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தவர்கள் மட்டுமின்றி அந்த கார்ட்டூன்களுக்கு ஆதரவாக இருந்தவர்களும் இதை வலியுறுத்தவேண்டும்.

Friday, June 29, 2012

பிரான்மலைக் கல்வெட்டுகள்



அண்மையில் பிரான்மலைக்குச் சென்றிருந்தேன். பாண்டியர் காலக் குடைவரைக் கோயில் அமைந்திருக்கும் அங்கு ஏராளமான கல்வெட்டுகள் உள்ளன. அவை படிஎடுக்கப்பட்டதாக அங்கிருந்த சிவாச்சாரியார் சொன்னார்.
அவற்றைப் பற்றி http://www.thevaaram.org தளத்தில் வெளியிடப்பட்டிருக்கும் செய்தி இது:


இத்தலத்தைப் பற்றியனவாக இருபத்தொரு கல்வெட்டுக்கள் அரசியலாரால் கி.பி. 1903 ஆம் ஆண்டில் படியெடுக்கப் பெற்றுள்ளன. அவற்றுள் எட்டுக் கல்வெட்டுகள் ஆராய்ந்து முடிவுகட்டப்பெற்றன. ஏனையவை அறியப் பெறாதன. நான்கு கல்வெட்டுக்கள் குலசேகர பாண்டியனுடைய ஆட்சி 10, 13 ஆம் ஆண்டுகளில் நிகழ்ந்தவை. இவற்றை இங்ஙனம் வரையறுத்து எழுதியவர் ஸெவல் பாதிரியார்.

இத்தலத்தில் சுந்தரபாண்டியன் மண்டபம் (இது கருப்பக் கிருகவாயிலில் உள்ளது) ஆறுகால் மண்டபம் (-144 of 1903), லக்ஷ்மி மண்டபம்(-142 of 1903), முதலிய மண்டபங்களும் , விசுவநாதர் கோயில்(-146 of 1903), சுப்பிரமணிய சுவாமி கோயில் (-152 of 1903) முதலியனவும் கோயிலுக்குள் இருக்கின்றன. பிரான்மலைக் கிராமத்தில் ஷ்ரீ சொக்கநாதர் கோயில் உள்ளது(-154 of 1903). இறைவன் மங்கைநாதர்(-138 of 1903) எனவும், கொடுங்குன்றமுடைய நாயனார்(-140 of1903) எனவும், நல்லமங்கைபாகர் எனவும், (-154 of 1903) குன்றாண்ட நாயனார் எனவும்,( -202 of 1924) குறிப்பிடப்பெறுகின்றார்.

பாண்டிய மன்னர்களில் சுந்தரபாண்டியன் I,சுந்தரபாண்டி யன்II, பராக்ரம பாண்டியன், குலசேகர பாண்டியன், வீரபாண்டியன் இவர்கள் விளக்குக்காகப் பசுக்களும், பொன்னும், சேவார்த்திகட்கு உணவிற்கும், விளக்குத் தண்டு செய்தற்குமாகப் பொன்னும் நிலமும் அளித்த செய்திகளை அறிவிக்கின்றன; பல கல்வெட்டுக்கள். கி.பி. 1251 - 1264க்குள் ஆண்ட கோனேரின்மைகண்டான் காலத்தில் துவராபதி வேளார், பிரபாவபுரந்தரன் ஆகிய இருவரும் நிலம் அளித்தனர். இம்மடி நரசிங்கராயர் காலத்தில் பிரான்மலைச்சீமை என்றும், திருமலை நாட்டுப்பகுதியான பிரான்மலை என்றும் குறிக்கப் பெறுகின்றது. திப்பரசரையன் நன்மைக்காகக் கேரளசிங்க வளநாட்டு இப்புலி நாயகர் நிலம் அளித்தார். இங்கு ஒரு வியாபாரிகள் சங்கம் இருந்ததாகவும் கல்வெட்டுக் கூறுகிறது(-154 of 1903).

1924 ஆம் ஆண்டில் படியெடுக்கப்பெற்ற கல்வெட்டுக்கள் 16. அவற்றுள் ஐந்து, பாண்டியர்கள் காலத்தன. ஏனையவை விசயநகர அரசர்கள் காலத்தன. சடாவர்மன் வீரபாண்டியன் ஆட்சி 9ஆம் ஆண்டில், திருஞானம் பெற்ற பிள்ளையார் படிமத்தை எழுந்தருள் வித்துக் கேரளசிங்க வளநாட்டுக் குலசேகரன் பட்டினத்து அருவியூ ரானான கொடுங்குன்றமுடையான் ஒருவன் பூசைக்கு நிபந்தமும் அளித்தான்(-208 of 1934). குலசேகர பாண்டியன் காலத்தில் கீழ்வேம்புநாட்டு இராசவல்லி புரத்துக் கொன்றைசேர் முடியானும், திருநெல்வேலி யுடையானும் விளக்குக்கு ஆடுகள் அளித்தனர் (-194 of 1924) . கண்ணமங்கலமான திருவெங்கா உடைய நல்லூர்; அமோகமங்கலமான முதலி நாயக நல்லூர் உடையான் இருவரும் அர்த்தயாம பூசைக்கு நிலம் அளித் தனர். அந்தப் பூசைக்குத் தாழ்வுசெய்யாதான் சந்தியென்று பெயர் (-202 of 1924). காரைக்குடியான் ஒருவன் மங்கைநாயகர் வசந்த உற்சவத்திற்காக வாணராய நல்லூரை இறையிலி செய்து அளித்தான் (-203 of 1924). விஜயநகர அரசர்கள் வேதபாராயணத்திற்காகவும்(-207 of 1924), உற்சவத்திற்காகவும் (-196 of 1924), கானூர் முதலிய இடங்களை அளித்தனர்.



இரா . நாகசாமி அவர்களின்  'கல்வெட்டுத் துணைவன் ' நூலை ஆராய்ந்தபோது அங்கிருந்து படியெடுக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகளின் எண்ணிக்கை 80 க்கும்  அதிகமாக இருப்பதும்  அந்தக் கல்வெட்டுகள் பல இன்னும் பதிப்பிக்கப்படவில்லை என்பதும்  தெரிந்தது.

பல நூற்றாண்டுகாலத் தொன்மை வாய்ந்த அக் கல்வெட்டுகளின் மதிப்பு தெரியாத தமிழர்கள் அந்தக் கல்வெட்டுகளின் மீது எப்படியெல்லாம் கிறுக்கி வைத்திருக்கிறார்கள் எனப் பாருங்கள். இதை சரிசெய்ய தமிழகத் தொல்லியல்துறை நடவடிக்கை எடுக்காதா ?